Uitsterven is een natuurlijk proces, maar het gebeurt op 1,000-tijden de normale snelheid

Uitsterven is een natuurlijk proces, maar het gebeurt op 1,000-tijden de normale snelheid
Shutterstock

Toen Soedan de witte neushoorn was neergelegd door zijn verzorgers eerder dit jaar bevestigde het het uitsterven van een van de meest iconische ondersoorten van de savanne. Ondanks decennia van inspanningen van natuurbeschermers, waaronder een nep-Tinder-profiel voor het dier dat "de meest in aanmerking komende vrijgezel ter wereld" werd genoemd, bleek Sudan een onwillige partner en stierf - de laatste man van zijn soort. Zijn dochter en kleindochter blijven - maar behalve een wonderbaarlijk succesvolle IVF is het slechts een kwestie van tijd.

De noordelijke witte neushoorn zal zeker worden betreurd, net als andere echte verzamelaars van prentenboeken, documentaires en speelgoedcollecties. Maar hoe zit het met soorten waarvan we minder geliefd zijn - of misschien zelfs helemaal niet op de hoogte? Zouden we treuren om obscure kikkers, lastige kevers of lelijke schimmels? Uitsterven is immers onvermijdelijk in de natuurlijke wereld - sommigen hebben het zelfs het "motor van evolutie”. Dus zou uitsterven voor ons belangrijk zijn?

Allereerst zijn er sterke praktische argumenten tegen verlies van biodiversiteit. Variatie, van individuele genen tot soorten, geeft ecosystemen veerkracht bij verandering. Ecosystemen houden op hun beurt de planeet stabiel en bieden diensten die essentieel zijn voor het welzijn van de mens. Bossen en wetlands voorkomen dat verontreinigende stoffen onze watervoorraden binnendringen, mangroven bieden kustverdediging door het verminderen van stormvloeden, en groene ruimtes in stedelijke gebieden lagere stadsbewoners tarieven van geestesziekten. Een aanhoudend verlies aan biodiversiteit zal deze diensten nog verder verstoren.

In dit licht beschouwd lijken de milieuschade die wordt veroorzaakt door de winning van hulpbronnen en de enorme veranderingen die mensen in het landschap hebben aangericht, een extreem hoog risico. De wereld heeft deze stoornissen nog nooit eerder allemaal tegelijk ervaren, en het is nogal een gok om aan te nemen dat we onze planeet zo kunnen beschadigen en tegelijkertijd de zeven miljard mensen kunnen behouden die erop leven.

Hoewel het ongereguleerde plunderen van de natuurlijke rijkdommen van de aarde zich zeker zorgen moet maken over degenen die dapper genoeg zijn om het bewijsmateriaal te onderzoeken, is het de moeite waard om te specificeren dat uitroeiing een kwestie op zich is. Sommige milieuschade kan worden teruggedraaid, sommige falende ecosystemen kunnen nieuw leven worden ingeblazen. Uitsterven is onherroepelijk definitief.

Ongelijke verliezen

Studies van bedreigde soorten geven aan dat we, door naar hun kenmerken te kijken, kunnen voorspellen hoe waarschijnlijk het is dat een soort zal uitsterven. Dieren met grotere lichamenzijn bijvoorbeeld meer uitstervend dan die van kleinere gestalte - en hetzelfde geldt voor soorten aan de bovenkant van de voedselketen. Voor planten, epifytisch groeien (op een andere plant, maar niet als een parasiet) laat ze een groter risico, net als het laatbloeien.

Dit betekent dat extinctie niet willekeurig voorkomt in een ecosysteem, maar onevenredige effecten sorteert op vergelijkbare soorten die vergelijkbare functies uitvoeren. Aangezien ecosystemen afhankelijk zijn van bepaalde groepen organismen voor bepaalde rollen, zoals bestuiving of zaadverspreiding, kan het verlies van een dergelijke groep aanzienlijke verstoringen veroorzaken. Stel je een ziekte voor die alleen medische professionals doodde - het zou veel meer verwoestend zijn voor de samenleving dan een die willekeurig willekeurige mensen gedood heeft.

Dit niet-willekeurige patroon strekt zich uit tot de evolutionaire "boom-van-leven". Sommige nauw verwante groepen soorten zijn beperkt tot dezelfde bedreigde locaties (zoals maki's in Madagscar) of delen kwetsbare kenmerken (zoals carnivoren), wat betekent dat de evolutionaire boom hele takken kan verliezen in plaats van een gelijkmatige verspreiding van bladeren. Sommige soorten met weinig naaste familieleden, zoals de aye-aye or tuatara, lopen ook een hoger risico. Hun verlies zou de vorm van de boom onevenredig beïnvloeden, om nog maar te zwijgen van het wissen van hun vreemde en wonderbaarlijke verhalen over de natuurlijke geschiedenis.

Het meest gebruikelijke tegenargument is dat we ons geen zorgen moeten maken over uitsterven, omdat het een "natuurlijk proces" is. Allereerst, zo is de dood, maar daaruit volgt niet dat we ons nederig overgeven (vooral niet te vroeg of door toedoen van een ander).

Ten tweede tonen fossielen aan dat de huidige uitstervingsniveaus zijn rond 1,000 maal de natuurlijke achtergrondsnelheid. Ze worden verergerd door habitatverlies, jacht, klimaatverandering en de introductie van invasieve soorten en ziekten. Amfibieën lijken bijzonder gevoelig voor veranderingen in het milieu, met geschatte extinctiekoersen tot 45,000 maal hun natuurlijke snelheid. De meeste van deze uitstervingen zijn niet vastgelegd, dus we weten niet eens welke soort we verliezen.

Een onberekenbare kost

Maar maakt het echt uit dat de wereld minder soorten kikkers bevat? Laten we een hypothetische kleine, bruine Afrikaanse kikker nemen die uitgestorven raakt omdat giftig afval zijn stroom vervuilt. De kikker is nooit beschreven door de wetenschap, dus niemand is wijzer over zijn verlies. Afgezien van de ineenstorting van het ecosysteem op rampenfilm als gevolg van de voortdurende massale uitsterving, is de intrinsieke waarde van de kikker een kwestie van mening. Het evolueerde gedurende miljoenen jaren om aangepast te worden voor zijn specifieke niche - voor ons, de auteurs, het verlies van die perfect uitgebalanceerde individualiteit maakt de wereld een mindere plaats.

Maar het is gemakkelijk om te moraliseren over biodiversiteit als u er niet naast hoeft te leven. Het natuurwonder van iemand kan de kwelling van een ander zijn - een orang-oetan die de gewassen van een arme boer overrompelt of een luipaard die een herdersvee grijpt. Pathogenen maken ook deel uit van het rijke tapijtwerk van het leven, maar hoeveel van ons rouwen om de uitroeiing van pokken?

The ConversationDus hoe ver moet onze afkeer voor uitsterving verlengen? We kunnen deze vraag niet beantwoorden, maar zoals alle goede filosofische raadsels is het van iedereen, om gedebatteerd te worden in scholen, cafés, bars en marktplaatsen over de hele wereld. We zijn het misschien niet allemaal met elkaar eens, maar uitsterven verbreedt zijn bereik, dus consensus en dringende actie zijn nodig als we die willen beheersen.

Over de Auteurs

Elizabeth Boakes, onderwijsbond in onderzoek naar biodiversiteit en milieu, UCL en David Redding, Research fellow, UCL

Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op The Conversation. Lees de originele artikel.

Verwante Boeken

InnerSelf Market

Amazone

volg InnerSelf op

facebook icontwitter iconyoutube iconinstagram pictogrampintrest pictogramrss-pictogram

 Ontvang de nieuwste via e-mail

Wekelijks tijdschrift Dagelijkse inspiratie
enafarzh-CNzh-TWdanltlfifrdeiwhihuiditjakomsnofaplptruesswsvthtrukurvi

NIEUWSTE VIDEO'S

De grote klimaatmigratie is begonnen
De grote klimaatmigratie is begonnen
by Super User
De klimaatcrisis dwingt duizenden over de hele wereld te vluchten omdat hun huizen steeds onbewoonbaarder worden.
De laatste ijstijd vertelt ons waarom we ons zorgen moeten maken over een verandering in temperatuur van 2 ℃
De laatste ijstijd vertelt ons waarom we ons zorgen moeten maken over een verandering in temperatuur van 2 ℃
by Alan N Williams, et al
Het laatste rapport van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) stelt dat zonder een substantiële afname ...
De aarde is al miljarden jaren bewoonbaar - hoe gelukkig hebben we het gehad?
De aarde is al miljarden jaren bewoonbaar - hoe gelukkig hebben we het gehad?
by Toby Tyrrell
Het kostte de evolutie 3 of 4 miljard jaar om Homo sapiens te produceren. Als het klimaat maar één keer volledig was mislukt in die ...
Hoe het weer in kaart brengen 12,000 jaar geleden kan helpen bij het voorspellen van toekomstige klimaatverandering
Hoe het weer in kaart brengen 12,000 jaar geleden kan helpen bij het voorspellen van toekomstige klimaatverandering
by Brice Rea
Het einde van de laatste ijstijd, zo'n 12,000 jaar geleden, werd gekenmerkt door een laatste koude fase genaamd de Jongere Dryas.…
De Kaspische Zee zal deze eeuw met 9 meter of meer dalen
De Kaspische Zee zal deze eeuw met 9 meter of meer dalen
by Frank Wesselingh en Matteo Lattuada
Stel je voor dat je aan de kust bent en uitkijkt over zee. Voor je ligt 100 meter kaal zand dat eruitziet als een ...
Venus leek weer op de aarde, maar door klimaatverandering werd het onbewoonbaar
Venus leek weer op de aarde, maar door klimaatverandering werd het onbewoonbaar
by Richard Ernst
We kunnen veel leren over klimaatverandering van Venus, onze zusterplaneet. Venus heeft momenteel een oppervlaktetemperatuur van ...
Vijf klimaatongevallen: een spoedcursus in verkeerde klimaatinformatie
The Five Climate Disbeliefs: een spoedcursus in verkeerde klimaatinformatie
by John Cook
Deze video is een spoedcursus over verkeerde informatie over het klimaat, waarin de belangrijkste argumenten worden samengevat die worden gebruikt om de realiteit in twijfel te trekken ...
Het noordpoolgebied is al 3 miljoen jaar niet zo warm geweest en dat betekent grote veranderingen voor de planeet
Het noordpoolgebied is al 3 miljoen jaar niet zo warm geweest en dat betekent grote veranderingen voor de planeet
by Julie Brigham-Grette en Steve Petsch
Elk jaar krimpt de zee-ijsbedekking in de Noordelijke IJszee tot half september tot een dieptepunt. Dit jaar meet het slechts 1.44 ...

LAATSTE ARTIKELEN

3 natuurbrandlessen voor bossteden terwijl Dixie Fire het historische Greenville, Californië vernietigt
3 natuurbrandlessen voor bossteden terwijl Dixie Fire het historische Greenville, Californië vernietigt
by Bart Johnson, hoogleraar landschapsarchitectuur, Universiteit van Oregon
Een wildvuur brandde in heet, droog bergbos op 4 augustus door de Gold Rush-stad Greenville, Californië, ...
China kan energie- en klimaatdoelstellingen halen om steenkoolstroom af te dekken
China kan energie- en klimaatdoelstellingen halen om steenkoolstroom af te dekken
by Alvin Lin
Tijdens de klimaattop van de leider in april beloofde Xi Jinping dat China “de kolengestookte energie strikt zal controleren …
Een vliegtuig laat rode brandvertrager op een bosbrand vallen terwijl brandweerlieden die langs een weg geparkeerd staan ​​omhoog kijken naar de oranje lucht
Model voorspelt 10-jarige uitbarsting van natuurbrand, daarna geleidelijke afname
by Hannah Hickey-U. Washington
Een blik op de toekomst van bosbranden op de lange termijn voorspelt een eerste ruwweg tien jaar durende uitbarsting van natuurbrandactiviteit, ...
Blauw water omringd door dood wit gras
Kaart volgt 30 jaar extreme sneeuwsmelt in de VS
by Mikayla Mace-Arizona
Een nieuwe kaart van extreme sneeuwsmeltgebeurtenissen in de afgelopen 30 jaar verduidelijkt de processen die snel smelten veroorzaken.
Wit zee-ijs in blauw water met de ondergaande zon weerspiegeld in het water
De bevroren gebieden van de aarde krimpen 33K vierkante mijl per jaar
by Texas A & M University
De cryosfeer van de aarde krimpt met 33,000 vierkante mijl (87,000 vierkante kilometer) per jaar.
Een rij mannelijke en vrouwelijke sprekers bij microfoons
234 wetenschappers lezen meer dan 14,000 onderzoekspapers om het komende IPCC-klimaatrapport te schrijven
by Stephanie Spera, universitair docent geografie en milieu, Universiteit van Richmond
Deze week leggen honderden wetenschappers van over de hele wereld de laatste hand aan een rapport dat de toestand van de wereldwijde...
Een bruine wezel met een witte buik leunt op een rots en kijkt over zijn schouder
Zodra gewone wezels een verdwijnende handeling doen
by Laura Oleniacz - NC State
Drie soorten wezels, ooit gebruikelijk in Noord-Amerika, zijn waarschijnlijk in verval, waaronder een soort die wordt beschouwd als ...
Het overstromingsrisico zal toenemen naarmate de klimaathitte intenser wordt
by Tim Radford
Een warmere wereld zal een nattere zijn. Steeds meer mensen zullen te maken krijgen met een groter overstromingsrisico naarmate rivieren stijgen en straten in de stad...

 Ontvang de nieuwste via e-mail

Wekelijks tijdschrift Dagelijkse inspiratie

Nieuwe attitudes - nieuwe mogelijkheden

InnerSelf.comClimateImpactNews.com | InnerPower.net
MightyNatural.com | WholisticPolitics.com | InnerSelf Market
Copyright © 1985 - 2021 InnerSelf Publications. Alle rechten voorbehouden.